Siostry Nazaretanki to jednak potęga…! Siostra Magdalena napisała balladę, którą… można było dzisiaj usłyszeć w kieleckiej katedrze. 

Vivat poniedziałek, przed nami cudowny tydzień – przy takich śpiewaniach żaden piątek trzynastego nam niestraszny!

(i uwaga na latające krzesła) 

1. Był sobie raz zielony las, a w lesie sejm burzliwy,  
   Bo zwierząt chór prowadził spór, co znaczy być szczęśliwym /BIS/ 

2. Więc bury miś, kudłaty miś, pomedytował krótko: 
   – Szczęśliwym być to miodek pić i mieć porządne futro /BIS/ 

3. Pracować wciąż i piąć się wzwyż – orzekła mrówka mała, 
   A ślimak rzekł: – Mieć własny dom z tarasem i ogródkiem /BIS/ 

4. Zasępił się posępny sęp i rzecze zasępiony: 
   – A czy ja wiem, szczęśliwszy ten, co ma silniejsze szpony /BIS/ 

5. A polny wiatr, obieżyświat, przyleciał z końca świata
   – Szczęśliwym być to znaczy żyć, nie robić nic i latać /BIS/

6.  Przyleciał kos i zabrał głos i rzekł niewiele myśląc:
   – Szczęśliwym być to z losu drwić i gwizdać na to wszystko /BIS/ 

7. Aż nagle ktoś na pomysł wpadł wśród sporów i narzekań:
   – A może by tak, a może by tak, zapytać i człowieka? /BIS/ 

8. I właśnie tu, aż mówić wstyd, skończyła się ballada,
   Bo człowiek siadł, w zadumę wpadł, i nic nie odpowiada… /BIS/