Często ludziska narzekają… Narzekają na życie: że szare, bure, nudne i monotonne.

No (t)o posłuchajcie tej porannej refleksji:

Dzisiaj, o godz. 6:42 pewien Wojownik Maryi podesłał mi fragment z Dzienniczka Świętej Faustyny: 

O życie szare i monotonne, ile w tobie skarbów. Żadna godzina nie jest podobna do siebie, a więc szarzyzna i monotonia znikają, kiedy patrzę na wszystko okiem wiary (Dz. 62)

Pięknie to napisała Siostra Faustyna, pomyślałem, ale wypada ją poprawić:

nuda i monotonia znikają, kiedy patrzę na życie okiem wiary,

więcej, kiedy codziennie od nowa przypominam sobie,

że On we mnie wierzy, że sam Bóg 

patrzy na mnie z wiarą… 

Zadowolony z siebie odłożyłem Dzienniczek, gdy nagle usłyszałem chrząknięcie:

Ty mnie nie poprawiaj – ty się ze mną módl!

Zawstydzony, szepnąłem tylko: JEZU, UFAM TOBIE –

i czmychnąłem do kąta. 

Szara Myszka, Omotana Monotonią, Która Nareszcie Odkryła, Że…